Şahabettin Erkuş - Farelerin Dağ Köyü - Summitbook Dağcılık Portalı | Zirve Defteri | Summit Book

Son Sistem Aktiviteleri

Pascal Schumacher
Pascal Schumacher zirve kaydı yükledi.
21.09.2026 12:50

Pascal Schumacher
Pascal Schumacher zirve kaydı yükledi.
21.09.2026 12:42

Pascal Schumacher
Pascal Schumacher zirve kaydı yükledi.
21.09.2026 12:38

Pascal Schumacher
Pascal Schumacher zirve kaydı yükledi.
21.09.2026 12:36

Eliza Altınkaya
Eliza Altınkaya zirve kaydı yükledi.
21.09.2026 12:14

Mustafa Konakoğlu
Mustafa Konakoğlu zirve kaydı yükledi.
21.09.2026 12:02

Barboros Alp Köse
Barboros Alp Köse zirve kaydı yükledi.
21.09.2026 12:01

Krum Manolov
Krum Manolov zirve kaydı yükledi.
21.09.2026 11:58

Ömer Faruk Gülşen
Ömer Faruk Gülşen zirve kaydı yükledi.
21.09.2026 11:44

Summitbook
Summitbook fotoğraf yükledi.
21.09.2026 10:49

Şahabettin Erkuş
Türkiye, Ağrı
- Dağ: 6
- 3.000 m. Üzeri: 12
- 3.000 m. Altı: 0

Dağ
6

2.500 m

3.000 m
5

5.000 m
1

7.000 m

8.000 m

Zirve
12

2.500 m

3.000 m
9

5.000 m
3

7.000 m

8.000 m

Şahabettin Erkuş
Türkiye, Ağrı

Çıkılan Dağ: 6
3.000 m. Üzeri Zirve: 12
3.000 m. Altı Zirve: 0

22.08.2022 16:09

Şahabettin Erkuş blog yazısı yükledi.
Kategori : Dağcılık ve Zirve Anıları
Farelerin Dağ Köyü
Beş doğasever. Şahabettin, Yılmaz, Murat, Ahmet,Vefa. Gecedir. Artos dağının tam kökündeyiz. Saat gece 12.45 dolunay bütün zerafeti ile doğdu, döndü tırmanacağımız rotayı aydınlattı. Erzağımızı bölüştük, çantalarımıza koyduk. Hiç bilmediğimizi bir coğrafya. Güneşin doğuşunu zirvede karşılamak üzere harekete geçtik. Güneş gıdım gıdım kızıllığını gösterirken biz çaylarımızı yudumlamak istiyoruz. Zirveye çıkamazsak güneşin doğuşunu göremeyeceğiz. Çünkü batı kulvarından tırmanınıyouruz. Güneşin doğacağı ufuk çizgisi zirve harici hiç bir yerde görünmez. Tedirginim. Her ne kadar süreçler benim için çok önemli olsa da hedefe ulaşmış olmak kişisel tatmin için önemlidir. Özümüze bayram hediyesi vermek niyetindeyiz. Güzel anılar biriktirelim istiyorum. Artos’un zirvesinde güneş yüzünü gösterirken çayımızı yudumluyor olmak… 300km bu anı yaşamak için geldik. Ahh ahh.. Çok güzel bir tutku değil mi? Bana katılın lütfen… Yoksa alınganlık yaparım. Zirve yürüyüşümüzü başlattık. Dur size bir tavsiye vereyim… Hayatınızda tek bir sefer dahi olsa gece dolunay zamanı, berrak bir gecede, gökyüzündeki yıldızları, kuyruklu yıldızları, kuyruksuz yıldızları rahatlıkla izleyebileceğiniz; şehir ışıklarından uzak bir mekanda, herkes rüyalar aleminde iken, siz ayık olun ve yürüyün. O lezzeti herkes yaşasın istiyorum. Ben çocukluğumdan beri, koyun güttüğüm zamanlardan beri yaşıyorum. Eğer cırcır böcekleri de nefis bir melodi ile dolunaylı yürüyüşünüze eşlik ediyorsa ne ala. Baykuşların gece bekçisi olduğu bir gecede. Tünediği kayalıkta “quuu” sesi ile ey yolcu nereye gidiyorsun der gibi… Ağır ağır hedefe giderken akşam kamp alanında canlı izlediğim bir filmi tekrar beynimde canlandırıyorum. “ Ani bir baskına uğramış askeri bir birlik veya dağınık, kalabalık bir haneye ağır bir misafirin çat kapı gelişini karşılama tedirginlikleri vardı. Hazırlıklısız yakalanmış olmanın telaşı bütün hareketlerinden anlaşılıyordu. Aniden bir mevziden fırlıyor diğer mevziye yetişmek için amansızca koşuyor, koşuyorlardı. Biri mevzisine ulaşınca bir diğeri aynı ritimle yer değiştiriyordu. Bazen bunu ikişer üçer yapıyorlardı. Hızlıca koşuyor aniden fren yapıp duruyor, arka iki ayakları üzerine kusursuz bir denge ile duruyor, çok yoğun olan kırkorn bitkisini siper ediyor, bir süre etrafı gözetliyor, baskına gelenlerin kaç kişi olduklarını, ne yaptıkları gibi karşı hareketleri gözetleyip istihbarat yapıyor, sonra ansızın yeraltında mahzenlerde istihkam kurdukları toplantı odalarına giriyor, topladıkları bilgileri paylaşıyorlardı. Sayıları çok fazlaydı. Fareler yeraltında toplantı yapıyordu ama Mahmut fareler adına gece kulaklarımızı yiyecekleri kararını veriyordu. Farelerin yaşam alanlarından uzak bir yerde çadırını kurmayı yeğliyor bana komşu olmuyordu. Bense fare karargahının tam ortasına çadırımı kurmuştum. Mahmut’un sabah kalktığında kulaklarının ucunun kemirildiği, kulaklarının eksik olduğu fikri onu ürpertiyordu. Hele benim gibi muzur birinin onu kulaksız Mahmut şeklinde çağıracak olması Mahmut’ı daha fazla agresifleştiriyordu. ” Hayalimdeki filmi izlemeyi bırakıp, duraklıyorum. Ayakta ufak bir su içme molası veriyoruz. Saat 1:30’a geliyor. Saat 4:42’de güneş ilk ışıklarını bize doğru fırlatacak. Ay gittikçe yükseliyor. Telefonumdan rakımı kontrol ediyorum. 2500m. 1000 metre daha yükseleceğiz. İçimden çok iyi diyorum, tebessüm ederken yakalıyorum kendimi. Grubun durumu da gayet iyi görünüyor. Arkamı dönüyorum. Ay ışığında belli belirsiz Van denizini seçmeye çalışıyorurum. Sonra gökyüzünü, ayı, yıldızları seyrediyorum. Mutlu oluyorum. Uzakta, karşı dağlardaki zozanlarda(yayla) çobanların el fenerleri ara ara yanıp sönüyor. Az sonra bizim zozandaki çoban da koyunlarını şevine(gece öğünü) kaldırıyor. Çoban koyunları bize doğru yönlendiriyor. Aramızda 300-400m var. Çoban ara sıra bizim nerede olduğumuzu öğrenmek için el fenerini bize doğrultması birisinin bizi bilinçli takip ettiği hissini uyandırıyor. Bazı arkadaşların tedirgin olduğunu sezimliyorum. Ağri Dağcılık ve Doğa Sporları Kulübü Başkanı Şahabettin ERKUŞ